Nauka programowania a nauka szkolna

Programowanie jako wsparcie w nauce szkolnej

Podział na „humanistów” i „ścisłowców” jest sztuczny i krzywdzący – niezaprzeczalnie niektóre dzieci prędzej złapią bakcyla programistycznego niż inne, ale nie oznacza to, że programowanie jest wiedzą zarezerwowaną tylko dla nielicznych. Idea jest prosta – każdy może programować, niezależnie od typu inteligencji którym dysponuje. Zdobyta wiedza przyda się – niezależnie od tego czy zawodowo, czy pośrednio.

Nie taki diabeł straszny

Photo credit jam343 via Foter.com CC BYNauka programowania w edukacyjnych językach blokowych (visual scripting) jest przede wszystkim bezboleśnie praktyczna – rygor jaki narzuca programowanie prostych gier skłania do myślenia algorytmicznego, nastawionego na rozwiązanie problemów. Zaczyna się od zwykłych założeń (jeżeli zaistnieje warunek a, wykonaj operację b) a kończy na implementacjach złożonych mechanik. Niektóre z języków programowania (np. Scratch) umożliwiają tworzenie własnych grafik, co dodatkowo wzmacnia kreatywność.

Wbrew pozorom, to programowanie może zwalczyć niechęć do matematyki. Za pomocą prostych skryptów (w którym wykorzystuje się np. losowość, proste operacje mnożenia, dodawania etc) można pokazać dziecku, jakie „praktyczne” przełożenie ma matematyka i dlaczego warto się jej uczyć (choćby po to, by pisać jeszcze lepsze gry).

Matematyka nie jest wyjątkiem – każdą dziedzinę szkolną można poddać grywalizacji. Tablica Mendelejewa, wektory w fizyce, czy nawet phrasal verbs z języka angielskiego mogą być przyjazne dla ucznia, kiedy staną się wciągającym elementem rozgrywki, który to zostanie jeszcze przez niego napisany. Sieciowość jest ważnym elementem życia młodych ludzi – zamiast traktować ją jako rzecz odciągającą od nauki warto wykorzystać jej potencjał, i sprawić by młodzi za pomocą komputera nie tylko się bawili ale i czerpali praktyczną wiedzę.

Poznanie już w młodym wieku koncepcji programowania i jego części składowych pozwala na zaznajomienie się z abstrakcyjnymi pojęciami – wiele z nich, obecnych w programowaniu znajduje swoje odpowiedniki w naukach ścisłych, ale również i w grupie przedmiotów „humanistycznych” Programowanie to nie wybór zawodowej kariery, to w głównej mierze zmiana perspektywy i dyscyplina umysłu, która przyda się na każdej ścieżce rozwoju.

Nie tylko szkoła

Pomimo zapotrzebowania na specjalistów z branży IT rodzice nie powinni popadać w skrajność – nie każde dziecko zostanie informatykiem. Niemniej jednak należy skonfrontować się z faktami – kompetencje informatyczne są równie istotne co znajomość języka angielskiego. Dla następnych pokoleń biegłość i znajomość oprogramowania będzie jednym z istotnych czynników „atrakcyjności” w oczach pracodawców.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *